Cena kocięcia ragdoll
Dlaczego ceny różnią się nawet trzykrotnie
W zależności od tego, gdzie się szuka, kocię ragdoll do towarzystwa kosztuje od 800 € do 2 000 €. To nie loteria: za dwiema bardzo różnymi cenami kryją się dwie bardzo różne oferty. Oto jak odczytywać te różnice.
Zanim kupiliśmy własne koty, przez wiele miesięcy przeglądaliśmy ogłoszenia. Uderza nie tyle poziom cen, ile ich rozrzut: przy tej samej rasie, tym samym umaszczeniu i tym samym wieku różnica często przekracza 1 000 €. Ta strona zbiera to, co zaobserwowaliśmy, i to, co tę różnicę wyjaśnia.
Gdzie szukać i za ile
Zobacz profil →
Istnieją równolegle cztery kanały i nie sprzedają one tego samego. Każdy z nich można rozwinąć poniżej: widełki cenowe, jakie się tam spotyka, miejsca, w których się szuka, oraz poziom czujności, jakiego wymaga.
Leboncoin, grupy na Facebooku, darmowe serwisy ogłoszeniowe. To najszerszy i zdecydowanie najbardziej nierówny kanał: obok znakomitych hodowli zarejestrowanych w LOOF można tu trafić na kocięta „w typie” sprzedawane jako ragdolle. Sama cena niczego tu nie rozróżnia, a właśnie tutaj skupiają się ogłoszenia z najniższymi cenami.
Można z niego korzystać, pod warunkiem że zacznie się od obowiązkowych informacji prawnych w ogłoszeniu, a nie od zdjęcia. Facebook ma realną zaletę: strony hodowli pozwalają obserwować ich pracę w dłuższym czasie — poprzednie mioty, wieści od kociąt, które już wyjechały, sposób odpowiadania na pytania.
Najczęściej spotykane widełki dla kocięcia do towarzystwa, łącznie z testami, szczepieniami, identyfikacją i rodowodem. Ragdoll Club France ↗ ze swojej strony zaleca od 1 500 € do 1 800 € w zależności od kota — to orientacyjne zalecenie, a nie cennik ani górny limit: nic nie zabrania hodowli stosowania wyższych cen, co może być w pełni uzasadnione.
Gdzie je znaleźć: na stronie z poradami zakupowymi LOOF (Conseils d’achat) ↗ i w jej katalogu hodowli, które zgłosiły miot ↗ — niepełnym, ponieważ wpis jest dobrowolny. Następnie w wyspecjalizowanych katalogach: chat-et-chaton.com ↗, chatons-de-france.com ↗, uncompagnon.fr ↗, eleveurs-online.com ↗ lub chatsdumonde.com ↗.
A najlepszym miejscem pozostaje to, o którym myśli się najrzadziej: wystawy kotów. To jedyna okazja, by zobaczyć na żywo dziesiątki dorosłych ragdolli, porównać typy i porozmawiać z hodowcami bez żadnego zobowiązania do zakupu.
Sprzedawane bez kastracji, ale nie zawsze z pełnym prawem do hodowli: niektóre hodowle sprzedają bez warunków, inne obwarowują sprzedaż klauzulami ograniczającymi. W przypadku poszukiwanych linii lub utytułowanych kotów widełki mogą sięgać znacznie wyżej.
Takie koty prawie nigdy nie pojawiają się w publicznych ogłoszeniach: negocjuje się je między hodowlami, często po kilku miesiącach rozmów. Opisujemy to wszystko szczegółowo poniżej.
Nasz własny wybór: nasze koty hodowlane przekazujemy bez żadnych klauzul ograniczających i wyjaśniamy dlaczego.
To opłata adopcyjna, a nie cena sprzedaży: pokrywa identyfikację, sterylizację i już wykonane szczepienia. Szczerze mówiąc, zdarza się to bardzo rzadko: można czekać miesiącami i nie zobaczyć ani jednego takiego kota, a niemal zawsze są to dorosłe koty szukające nowego domu.
Gdzie szukać: w SPA, w lokalnych stowarzyszeniach typu École du chat oraz w grupach ratujących koty danej rasy. Często brakuje rodowodu, co w niczym nie umniejsza wartości kota — ale wyklucza jakąkolwiek zarejestrowaną hodowlę.
To widełki, które odnotowujemy w 2026 roku we francuskich ogłoszeniach. Zmieniają się, a także różnią w zależności od regionu i umaszczenia: kot bicolor czy lilac rzadko osiąga tę samą cenę co klasyczny colourpoint.
Dwie praktyki często niepokoją przyszłych opiekunów, choć są zupełnie zwyczajne.
Wpłata pieniędzy za rezerwację kocięcia, którego nie widziało się jeszcze na żywo, jest regułą, a nie wyjątkiem. Niemal wszystkie hodowle wymagają zobowiązania finansowego w chwili rezerwacji, wraz z umową. To logiczne: zarezerwowanie kocięcia oznacza wycofanie go ze sprzedaży na kilka tygodni. Pytanie nie brzmi więc „czy muszę zapłacić, zanim zobaczę kota?”, lecz „czy mam wystarczająco dużo informacji, by wiedzieć, do czego się zobowiązuję?”.
Dostawa przez profesjonalnego przewoźnika jest również powszechna i w pełni uprawniona. Wiele kotów podróżuje w ten sposób: koty sprowadzane z zagranicy albo urodzone we Francji, ale w odległości, której hodowca nie jest w stanie sam pokonać. Dobrze zorganizowany transport, wykonywany przez profesjonalistę posiadającego wymagane zezwolenia, nie świadczy źle o hodowli.
Tym, co powinno Państwa zaniepokoić, jest brak wszystkiego, co pozwala coś sprawdzić: brak informacji prawnych i numeru SIREN, brak numeru identyfikacyjnego i numeru miotu, odmowa zwykłej rozmowy wideo z kocięciem i jego matką, brak pisemnej umowy określającej, czy chodzi o arrhes, czy o acompte, brak zapowiedzianego zaświadczenia weterynaryjnego. Do tego dochodzą klasyczne sygnały ostrzegawcze: nietypowo niska cena, pospieszający sprzedawca, żądanie płatności w sposób, którego nie da się prześledzić, a przede wszystkim nieprzewidziane koszty, które pojawiają się po pierwszej wpłacie — transporter, ubezpieczenie, cło, „kaucja” żądana przez rzekomego przewoźnika. To właśnie ten scenariusz, a nie sam transport czy zaliczka, jest znakiem rozpoznawczym oszustwa.
Nasze własne zasady dotyczące transportu opisujemy na stronie Hodowla w Corrèze, a przebieg rezerwacji — na stronie Przebieg adopcji.
Co naprawdę obejmuje cena
Zobacz profil →
Prawidłowo odchowane kocię jest drogie w „produkcji”. Oto pozycje, które znajdują się — lub nie — w podanej cenie.
- Rodowód LOOF — zgłoszenie krycia, zgłoszenie urodzenia, wystawienie rodowodu. To jedyny dowód, że chodzi o kota rasowego.
- Badania zdrowotne rodziców — u ragdolla co najmniej HCM i PKD, do których często dochodzą coroczne badanie echokardiograficzne i pełny test DNA. Trzeba liczyć kilkaset euro na każdego kota hodowlanego, do rozłożenia na jego mioty.
- Identyfikacja za pomocą chipa, obowiązkowa przed każdym przekazaniem kota.
- Szczepienia — przeciw panleukopenii i kociemu katarowi, plus dawka przypominająca, a najlepiej także przeciw białaczce kotów (FeLV).
- Wczesna kastracja lub sterylizacja, gdy kocię trafia do domu jako kot do towarzystwa, wykonana i opłacona przez hodowlę.
- Późniejszy wyjazd — w wieku 12–16 tygodni zamiast ustawowych 8 tygodni. To dwa dodatkowe miesiące karmy, żwirku, socjalizacji i czuwania, w całości na koszt hodowli.
- Dokumenty — zaświadczenie weterynaryjne wydawane przy przekazaniu kota, certyfikat zobowiązania i wiedzy (certificat d’engagement et de connaissance), umowa sprzedaży, książeczka zdrowia.
- Czas, którego nie ma na żadnej fakturze: dobór par, poród, nieprzespane noce, kontakt z nowymi opiekunami.
Niska cena nie jest sama w sobie okazją
Cena wyraźnie niższa od rynkowej niemal zawsze oznacza coś, co nie zostało policzone, bo nie zostało zrobione: brak rodowodu (kocię jest wtedy „w typie”, a nie rasowe), nieprzebadani rodzice, wyjazd w wieku ośmiu tygodni, tylko jedno szczepienie, brak FeLV, brak zaświadczenia weterynaryjnego. Początkowa oszczędność często wraca potem w gabinecie weterynaryjnym.
Odwrotność też jest prawdą, choć mówi się o niej rzadziej: wysoka cena niczego nie dowodzi. Kocię za 2 500 € od nieprzebadanych rodziców jest warte mniej niż kocię za 1 400 € z rzetelnej hodowli. Cena nie jest gwarancją jakości w żadną stronę — informacji dostarczają dokumenty i rozmowa.
Ile więc trzeba wydać?
Zobacz profil →
Ten test łatwo powtórzyć samodzielnie: wystarczy wpisać „Ragdoll” na dużym portalu ogłoszeniowym i posortować wyniki od najniższej ceny. Można znaleźć kocięta ogłaszane jako ragdolle już od 800 €. To, co widać na górze tej listy, jest pouczające — i właśnie dlatego sama cena nigdy nie wystarcza.
Nie wskażemy żadnej hodowli, ogłoszenia ani zdjęcia: nie chodzi o to, by kogokolwiek piętnować. Ale w pierwszych ogłoszeniach bardzo często widać koty, które wyraźnie odbiegają od wzorca: trójkątna głowa tam, gdzie ragdoll powinien mieć szeroką czaszkę, płaską między uszami i o zaokrąglonych konturach; nieregularne lub asymetryczne znaczenia; lekki kościec i drobna budowa u rasy, która powinna być ciężka i masywna. Nie ma w tym nic nielegalnego — to po prostu koty sprzedawane pod nazwą rasy, której typu nie mają. Aby dowiedzieć się, jak wygląda ragdoll zgodny ze wzorcem, warto zajrzeć na naszą stronę o wzorcu rasy, gdzie opisujemy, na co zwracać uwagę.
Nasz punkt odniesienia po wielu miesiącach przeglądania tych ogłoszeń: poniżej 1 200 € prawdopodobieństwo trafienia na porządne kocię jest niewielkie. A 1 200 € wcale nie jest gwarancją — to próg minimalny, a nie znak jakości. Powyżej tej granicy o wszystkim decydują dokumenty i jakość rozmowy, a nie cena: temu poświęcona jest nasza strona Jak rozpoznać dobrą hodowlę.
Przy takim budżecie warto wymagać dwóch rzeczy: kocięcia już wykastrowanego lub wysterylizowanego i już zaszczepionego przeciw białaczce kotów (FeLV). Potem nie muszą Państwo już nic robić, nie płacą Państwo drugi raz za te zabiegi, a jeśli kot kiedyś będzie wychodził na zewnątrz, jest chroniony. Hodowla wykonuje je we właściwym momencie i taniej, niż zrobiliby to Państwo później.
Te widełki to tendencje, a nie cennik
Wszystko powyżej opisuje to, co obserwujemy na rynku francuskim w 2026 roku. To nie są reguły: nie istnieje żaden oficjalny cennik ani górny limit i nikt nie może zarzucić hodowli, że wychodzi poza te widełki. Cena kocięcia zależy przede wszystkim od tego, do czego dąży hodowca, a podejścia bywają bardzo różne.
Wyraźnie wyższa cena może być w pełni uzasadniona: bardzo poszukiwany i rzadki we Francji typ, importowane linie, koty utytułowane na wystawach, praca selekcyjna prowadzona przez kilka pokoleń. Wszystko to ma realny koszt — podróże, import, transport, badania zdrowotne, czas — i ten koszt w uzasadniony sposób znajduje odzwierciedlenie w cenie.
Dotyczy to zwłaszcza typu głowy. We Francji spotyka się wiele ragdolli z trójkątną czaszką, podczas gdy wzorzec wymaga głowy szerokiej, płaskiej między uszami i o zaokrąglonych konturach. Niektóre typy są więc tutaj słabo reprezentowane: sprowadzenie ich kosztuje dużo i widać to na metce. Osobiście nie szukamy u ragdolla trójkątnej głowy — ale to wybór hodowlany, a nie ocena cen stosowanych przez innych.
Nie należy tego traktować jako naszego zobowiązania. Liczby na tej stronie podane są orientacyjnie, aby pomóc zrozumieć rynek. Nasze własne ceny nie zostały jeszcze ustalone i ustalimy je dopiero przy naszym pierwszym miocie: żaden z podanych tu przedziałów cenowych nie przesądza o tym, jakie będą.
A w przypadku kocięcia hodowlanego?
Klauzule zakazujące rozmnażania, cena kocięcia „z pełnym prawem do hodowli”, nasze własne warunki: temat zasługuje na więcej niż jeden akapit — ma teraz własną stronę.
Jak czytać ogłoszenie
Prawo nakłada obowiązek zamieszczania w każdym ogłoszeniu sprzedaży określonych informacji. Już sam ich brak jest sygnałem ostrzegawczym.
Każde ogłoszenie o przekazaniu kocięcia musi zawierać:
- numer SIREN hodowcy — albo, w przypadku hodowcy korzystającego ze zwolnienia, który ma tylko jeden miot rocznie zwierząt zarejestrowanych w LOOF, numer miotu nadany przez LOOF;
- numer identyfikacyjny każdego przekazywanego kocięcia lub numer matki;
- wiek lub datę urodzenia;
- liczbę kociąt w miocie, jeśli mają one mniej niż osiem tygodni;
- informację, czy zwierzę jest wpisane do księgi rodowodowej — „LOOF” albo adnotację „d’apparence” („w typie”) wraz z nazwą rasy.
Do tego dochodzą wymogi w chwili przekazania: minimalny wiek ośmiu tygodni, zaświadczenie weterynaryjne oraz certyfikat zobowiązania i wiedzy (certificat d’engagement et de connaissance), który należy podpisać co najmniej siedem dni przed odbiorem kocięcia (ustawa z 30 listopada 2021 r.). Od 1 stycznia 2024 r. sprzedaż kotów w sklepach zoologicznych jest zakazana.
🔍Co mogą Państwo sprawdzić sami
Numer SIREN można sprawdzić w trzydzieści sekund w Annuaire des entreprises ↗: zobaczą tam Państwo datę założenia i zgłoszoną działalność. Numer chipa sprawdza się w Fichier National I-CAD ↗. Numer miotu można zweryfikować w LOOF, a rodowód ma kod QR potwierdzający autentyczność.
Wreszcie PawPeds ↗ pozwala bezpłatnie prześledzić przodków ragdolla i obliczyć współczynnik inbredu. Hodowca, który podaje Państwu pełne imiona rodziców, daje Państwu też, nie wiedząc o tym, wszystko, czego potrzeba, by to sprawdzić.
Pięć częstych pułapek
Cena jest wskaźnikiem. Nie jest dowodem — a kilka bardzo częstych sformułowań zasługuje na chwilę uwagi. Proszę rozwinąć każde z nich, aby poznać szczegóły.
Ten argument nie wytrzymuje prostego rachunku. Zarejestrowanie kocięcia w LOOF kosztuje hodowcę około 35 €: 10 € za zgłoszenie krycia i urodzenia ↗, a następnie 25 € za wniosek o rodowód ↗. To nie uzasadnia różnicy 400 czy 500 €.
A przede wszystkim: kocię bez rodowodu nie jest ragdollem, tylko kotem „w typie” ragdolla. Z prawnego punktu widzenia nie jest to kot rasowy.
Mieszańce istnieją i są sprzedawane, zwłaszcza maine coon × ragdoll, nazywany czasem „Ragcoon”. To nie jest uznana rasa: żaden rodowód nie jest możliwy, ani teraz, ani w przyszłości. Proszę czytać cały opis, a nie tylko tytuł.
„Przepiękny”, „naprawdę śliczny”, „wyjątkowy”. Piękne kocię widać na zdjęciu; nie trzeba tego pisać.
Gdy ogłoszenie usilnie podkreśla urodę kota, lepiej przyjrzeć się zdjęciu niż tekstowi i porównać je z tym, co opisuje wzorzec rasy — takie natarczywe zachwalanie rzadko rekompensuje coś innego niż brak urody.
Hodowca, czy to korzystający ze zwolnienia, czy zawodowy, sprzedaje: podaje cenę sprzedaży wraz ze wszystkimi wynikającymi z tego obowiązkami. Słowo „partycypacja” najczęściej oznacza odsprzedaż przez osobę prywatną — a więc kota już dużego, z historią, której niekoniecznie ktoś opowie Państwu w całości.
Proszę kierować się datą urodzenia, a nie słowem „kocię”. Kot ogłaszany za 1 000 € może być dorosłym kotem szukającym nowego domu. Samo w sobie nie jest to dyskwalifikujące, ale to nie jest ten sam zakup ani ta sama cena.
A gdy kocię zostanie już znalezione, kwestia pieniędzy pojawia się na nowo w innej postaci: acompte czy arrhes, płatna lub bezpłatna lista oczekujących, co można odzyskać w razie rezygnacji. Temu poświęcone są dwie kolejne sekcje: co wpłacają Państwo przy rezerwacji oraz czego mogą Państwo wymagać po zakupie.
Co wpłacają Państwo przy rezerwacji
Rezerwacja kocięcia niemal zawsze wiąże się z wpłatą, a dwa stosowane terminy mają zupełnie różne skutki. Ważna uwaga: jeśli umowa niczego nie precyzuje, prawo domyślnie uznaje, że chodzi o arrhes.
Zobacz jej kartę →
🧾Arrhes czy acompte?
- Arrhes (francuska forma zadatku) pozostawiają obu stronom swobodę. Jeśli kupujący zrezygnuje, traci wpłaconą kwotę. Jeśli rezygnuje sprzedający, co do zasady musi zwrócić jej dwukrotność.
- Acompte (wiążąca zaliczka w prawie francuskim) stanowczo zobowiązuje obie strony: umowa sprzedaży zostaje zawarta. Rezygnacja oznacza zerwanie umowy, a druga strona może domagać się więcej niż wpłaconej kwoty.
W obu przypadkach, jeśli zmienią Państwo zdanie, nie należy liczyć na zwrot pieniędzy. Hodowca może zdecydować się na to w drodze porozumienia — choroba, nieprzewidziane okoliczności, kocię, które ostatecznie nie pasuje — ale nie ma takiego obowiązku. Proszę zapytać o to przed wpłatą i poprosić, aby charakter wpłacanej kwoty został zapisany czarno na białym.
Kilka ogólnych rzędów wielkości, aktualnych wszędzie: żądane kwoty wynoszą zwykle od 20 do 30% ceny, a niektóre hodowle wymagają nawet 50%. Przy kocięciu za 1 500 € to kilkaset euro, które w chwili przelewu należy uznać za wydane bezpowrotnie. Wniosek jest prosty: lepiej rezerwować późno niż wcześnie. Warto poświęcić czas, by zobaczyć, jak kocię rośnie, zadać pytania o typ, znaczenia i charakter oraz sprawdzić dokumenty. Hodowla, która nagli Państwa do szybkiej wpłaty, prosi właśnie o pominięcie tego etapu; natarczywość handlowa, powtarzające się telefony i naciski, by sfinalizować transakcję, nigdy nie są dobrym znakiem — my nigdy nie będziemy nikogo w ten sposób ponaglać.
Jeszcze jeden termin, o którym trzeba wiedzieć, zanim cokolwiek się wpłaci: od 1 października 2022 r. muszą Państwo podpisać certyfikat zobowiązania i wiedzy (certificat d’engagement et de connaissance), a nabycie może nastąpić dopiero po upływie siedmiodniowego okresu do namysłu. Szczegółowo opisujemy to na stronie Przebieg adopcji.
To inna kwota, o innym charakterze: nie rezerwuje kocięcia, lecz kupuje dostęp do informacji — powiadomienie o przyszłych miotach i możliwość zgłoszenia się do nich.
Taka praktyka jest w pełni uzasadniona, gdy hodowla otrzymuje znacznie więcej zgłoszeń, niż ma kociąt. Opłata działa wtedy jak zabezpieczenie: dodaje kolejne kryterium wyboru, odsiewa zgłoszenia impulsywne i sprawia, że selekcja kandydatur staje się wykonalna. Nie jest to ani nadużycie, ani sam w sobie sygnał ostrzegawczy.
Liczy się to, by wiedzieć, do jakiej hodowli się zgłaszamy, co chcemy od niej otrzymać, ile płacimy i dlaczego. Przed zapłatą warto więc wprost zapytać: do czego daje dostęp ta kwota, czy jest odliczana od ceny kocięcia, czy podlega zwrotowi i ile czasu będą Państwo mieli na decyzję, gdy zostanie Państwu zaproponowane kocię.
Nasz wybór: nasza lista oczekujących jest bezpłatna i niezobowiązująca. Nie z zasady przeciwko płatnym listom, lecz dlatego, że nakład pracy, jakiego dziś wymaga, nie uzasadnia pobierania za nią opłaty. Także z Państwa strony nie ma żadnego zobowiązania: to dostęp do informacji, nic więcej.
Czego mogą Państwo żądać po zakupie
To pytanie zawsze pojawia się za późno: kocię przyjeżdża, coś jest nie tak, i okazuje się, że możliwości dochodzenia roszczeń są znacznie węższe, niż się wydawało.
🧬Wady redhibitoryjne (vices rédhibitoires)
Francuski kodeks rolny (code rural) ustala zamkniętą listę czterech chorób, które u kota pozwalają unieważnić sprzedaż. Podany termin to czas, w którym lekarz weterynarii musi wystawić zaświadczenie o podejrzeniu choroby:
- Koci tyfus (panleukopenia kotów) — 5 dni
- FeLV (białaczka kotów) — 15 dni
- PIF (zakaźne zapalenie otrzewnej kotów, FIP) — 21 dni
- FIV (niedobór odporności kotów) — brak terminu na stwierdzenie podejrzenia
Powództwo należy następnie wnieść w ciągu 30 dni od wydania zwierzęcia. Tekstem źródłowym jest artykuł R213-2 francuskiego kodeksu rolnego ↗.
Wszystko inne — wada znaczeń, rozczarowujący typ, kardiomiopatia rozpoznana później — nie należy do wad redhibitoryjnych. Na tej podstawie nie mogą Państwo żądać zwrotu pieniędzy.
Kocię, które ciągle choruje, choć jego choroba nie figuruje na tej liście, nie daje żadnych praw — ale samo w sobie pozostaje sygnałem co do jakości hodowli, z której pochodzi.
Aby dowiedzieć się więcej, LOOF szczegółowo opisuje dalsze kroki w swoich poradach dotyczących zakupu, w dziale „po zakupie” ↗: wizytę u weterynarza zaraz po przybyciu kocięcia, terminy diagnozy dla każdej choroby z osobna oraz możliwe środki — przede wszystkim jak najszybciej powiadomić hodowcę i szukać polubownego porozumienia, a w razie jego braku zwrócić się do urzędu ds. zwalczania nadużyć (Répression des fraudes) lub do departamentalnej dyrekcji służb weterynaryjnych. Proces sądowy jest długi i kosztowny, a 30-dniowy termin na działanie szybko mija.
To podsumowanie ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje porady prawnej. W zależności od okoliczności można powołać się na inne podstawy — w szczególności na ustawową rękojmię zgodności towaru z umową, gdy sprzedawca jest przedsiębiorcą. W razie sporu warto zwrócić się do prawnika lub do DGCCRF.
Najczęściej zadawane pytania
Pytania, które słyszymy najczęściej. Każdą odpowiedź można rozwinąć jednym kliknięciem.
W hodowli zarejestrowanej w LOOF kocię ragdoll do towarzystwa kosztuje najczęściej od 1 200 do 2 000 euro, łącznie z badaniami zdrowotnymi, szczepieniami, identyfikacją i rodowodem. Ragdoll Club France zaleca 1 500–1 800 euro. W ogólnych serwisach ogłoszeniowych ceny wahają się od 800 do 2 000 euro, a to, co faktycznie obejmują, bardzo się różni. Kocię przeznaczone do hodowli, niesterylizowane i z pełnymi prawami hodowlanymi, kosztuje raczej od 2 000 do 3 500 euro.
Ponieważ dwa ogłoszenia z tą samą ceną nie sprzedają tego samego. Cena obejmuje — albo nie — rodowód LOOF, testy HCM i PKD rodziców, identyfikację, szczepienia (w tym przeciw białaczce), wczesną sterylizację, wydanie w wieku 12 lub 16 tygodni zamiast 8 oraz dokumenty przekazania. Wyraźnie niższa cena niemal zawsze oznacza pozycje, które nie zostały zrealizowane.
Numer SIREN hodowcy lub numer miotu LOOF w przypadku hodowcy korzystającego ze zwolnienia; numer identyfikacyjny każdego kocięcia lub numer matki; wiek lub data urodzenia; liczba kociąt w miocie, jeśli ma on mniej niż osiem tygodni; oraz informacja, czy zwierzę jest wpisane do księgi rodowodowej. Przy przekazaniu dochodzą do tego minimalny wiek ośmiu tygodni, zaświadczenie weterynaryjne oraz certyfikat zobowiązania i wiedzy podpisany co najmniej siedem dni wcześniej.
W ogólnych serwisach ogłoszeniowych można znaleźć kocięta ogłaszane jako ragdolle już od 800 euro, ale zwierzęta oferowane w tych cenach często wyraźnie odbiegają od wzorca rasy. Naszym punktem odniesienia jest minimum 1 200 euro za poprawne kocię — przy czym ta kwota jest progiem, a nie gwarancją: powyżej niej o wszystkim decydują dokumenty i jakość kontaktu z hodowlą.
Około 35 euro za kocię po stronie hodowcy: 10 euro za zgłoszenie krycia i urodzenia, a następnie 25 euro za wniosek o rodowód. Dlatego argument, że kocię sprzedawane bez rodowodu jest tańsze, nie ma podstaw: rodowód nie odpowiada często spotykanej różnicy 400–500 euro. Kocię bez rodowodu nie jest kotem rasowym, lecz kotem, który tylko wygląda jak rasowy.
Kocię z pełnymi prawami hodowlanymi jest przekazywane niesterylizowane i bez ograniczeń co do wykorzystania w hodowli. We Francji zwierzę przeznaczone do hodowli lub na wystawy kosztuje zazwyczaj od 2 000 do 3 500 euro, a z poszukiwanych linii — więcej. Nie wszystkie są naprawdę wolne od ograniczeń: wiele hodowli obwarowuje sprzedaż klauzulami ograniczającymi, takimi jak zakaz kryć zewnętrznych czy zakaz sprzedaży potomstwa do hodowli. Po zawarciu sprzedaży nabywca jest właścicielem zwierzęcia, a przymusowe wyegzekwowanie takich klauzul jest trudne; działają one przede wszystkim jako zobowiązania moralne między hodowcami.
Nie. Cena nie jest gwarancją jakości w żadną ze stron. Kocię sprzedane za 2 500 euro przez hodowlę, która nie bada swoich kotów hodowlanych, daje mniej gwarancji niż kocię za 1 400 euro z rzetelnej hodowli. O jakości mówią dokumenty, badania i jakość kontaktu, a nie cena.
Nasze ceny nie zostały jeszcze ustalone. Cena kociąt do towarzystwa zostanie określona w okresie poprzedzającym nasze pierwsze mioty, spodziewane w 2027 roku. Kocięta przeznaczone do hodowli będą oferowane dopiero od 2028 roku, w naszym drugim roku miotów, gdy zyskamy niezbędny dystans do oceny naszych linii.