Umaszczenia
Kolor, wzór i rozkład bieli
Umaszczenie Ragdolla odczytuje się na trzech płaszczyznach: kolor, wzór i ilość bieli. Wszystkie trzy łączą się, tworząc ostateczny wygląd kota.
Kolor to odcień znaczeń Ragdolla: maski, uszu, łap i ogona. W naszej hodowli pracujemy głównie z kolorami seal i blue, dążąc do łagodnego kontrastu, intensywnie niebieskich oczu i harmonijnego wyrazu pyszczka.
Ragdoll występuje w ośmiu uznanych kolorach: seal, blue, chocolate, lilac, red, cream, cinnamon i fawn. Kolory te pojawiają się na krańcach ciała i są mniej lub bardziej kontrastowe w zależności od genetyki, temperatury ciała i wieku kota.
Wzór opisuje, w jaki sposób kolor wyraża się na ciele. To pojęcie odrębne od ilości bieli: dwa koty mogą mieć ten sam kolor, ale bardzo różny wzór lub rozkład bieli.
We wzorze point tułów pozostaje jasny, a zabarwione są tylko krańce ciała — maska, uszy, łapy i ogon — przy oczach zawsze wyraźnie niebieskich. To jedyny wzór Ragdolla w rozumieniu LOOF.
Pokrewne wzory — mink, sepia i solid — pozwalają kolorowi wyrażać się na całym ciele, w bardziej nasyconej formie, i często idą w parze z oczami, które nie są niebieskie: wodnozielonymi, akwamarynowymi, zielonymi lub złotymi. Od 1 stycznia 2026 LOOF zalicza je do grupy Cherubim, siostrzanej wobec Ragdolla.
Wszystko rozstrzyga się w jednym genie, locus C, który reguluje sposób odkładania się barwnika. Jego genotyp decyduje zarówno o wzorze, jak i o nazwie — Ragdoll czy Cherubim:
Dla zilustrowania — cztery koty blue bicolor: ten sam kolor, ten sam rozkład bieli. Od wiersza do wiersza zmienia się tylko wzór.
cs/cspoint — zabarwione krańce ciała, niebieskie oczyRagdoll
cb/csmink — kolor bardziej obecny, oczy akwamarynoweCherubim
cb/cbsepia — kolor nasycony, oczy zielone / złoteCherubim
C/C · C/cb · C/cssolid — jednolity kolor na całym cieleCherubimMówiąc prościej: Ragdolla daje wyłącznie homozygota cs/cs. Gdy tylko pojawi się allel C lub cb, kot przechodzi na stronę Cherubima.
Przy rejestracji w grę wchodzi drugi test: HCM-R, badanie genetyczne w kierunku kardiomiopatii przerostowej Ragdolla (mutacja MYBPC3 R820W), głównej dziedzicznej choroby serca w tej rasie. Wynik musi brzmieć N/N (wolny od mutacji) lub N/mut (zdrowy nosiciel) — nosiciela można zarejestrować, ale kota z mutacją na obu kopiach genu już nie. W naszej hodowli wszystkie koty hodowlane mają wynik N/N.
Rodzic Cherubim? Kocięta trzeba przetestować
Jeśli Cherubim (lub nosiciel allelu C / cb) zostanie skojarzony z Ragdollem point, kocięta z tego samego miotu mogą być Ragdollami albo Cherubimami. Nie da się tego odgadnąć na oko.
Aby je zarejestrować, LOOF wymaga wówczas u każdego kocięcia testu koloru w locus C (Ragdoll czy Cherubim) oraz testu HCM-R. Bez tych testów nie można wystawić żadnego rodowodu — nie byłoby wiadomo, do którego rejestru kocię należy.
Natomiast jeśli skojarzone zostaną dwa Ragdolle point (cs/cs), a wśród ich przodków występuje Cherubim, kocięta są prawdziwymi Ragdollami: to pochodzenie jest po prostu sygnalizowane w rodowodzie adnotacją RIEX.
U Ragdolla ilość bieli waha się od colourpoint do van. W naszej hodowli linie selekcjonujemy w kierunku wzorów bicolor i high-mitted, zwracając szczególną uwagę na równowagę znaczeń.
Każdy z tych sześciu stopni nosi nazwę wzoru: colourpoint, mitted, high-mitted, bicolor, mid high white i van. Wszystkie zależą od genu spotting (S), którego ekspresja jest bardzo zmienna: dwa koty o tym samym genotypie mogą mieć wyraźnie różną ilość bieli. Genotyp wskazuje tendencję, nigdy nie daje gwarancji.
Obraz z praktyki hodowlanej, który pomaga się zorientować: proszę wyobrazić sobie żarówkę. Za mało bieli — i wzór wydaje się ciężki; za dużo — i znaczenia się rozpraszają. Pomiędzy nimi leży równowaga, do której dążymy u kotów bicolor high-mitted.
Przodek Cherubim w rodowodzie pozostawia w nim adnotację RIEX, która z pokolenia na pokolenie sama zanika. Opisujemy ten mechanizm szczegółowo na osobnej stronie.